چند روز پیش کتابی به دستم رسید با عنوان " محاکمه کتابخوان". عنوان کتاب خیلی برایم جالب بود و من را به سمت خودش جذب کرد و باعث شد در چند ساعت اولی که کتاب را دریافت کرده بودم آن را  تا انتها مطالعه کنم. بخشی از این کتاب در واقع شرح حال خیلی از ما آدمهایی است که ادعای اهل مطالعه بودن را داریم و دایما از پایین بودن زمان مطالعه در بین ایرانی ها شکایت میکنیم اما خودمان خیلی از کتابهایی را که برای مطالعه انتخاب میکنیم بعد از خواندن چند صفحه کنار میگذاریم و سراغ کتاب دیگری میرویم، و این روال مرتب در حال تکرار است؛ و یا کتابی را برای مطالعه برمی گذینیم که در زمان مورد مطالعه ذهن ما آماده پذیرش مطالب کتاب مورد نظر نیست و در نتیجه یا به ناچار کتاب را رها کرده و یا اگر تا انتها مطالعه کنیم تاثیر مثبتی در ما نمایان نخواهد شد.

در واقع هدف از این متن همانگونه که نویسنده در مروری بر اهداف نمایشنامه ذکر کرده است شناخت، بررسی و درمان رفتارهای ناهنجاری چون کمخوانی، پراکنده خوانی، متقاطع خوانی طولانی مدت و حتی بررسی اثرات محصولات بر جان و مال و زندگی است.

قابل ذکر است که این کتاب در قالب دو نمایشنامه با عنوانهای محاکمه کتابخوان و قصه علی  به قلم علی اصغر آزادواری در سال 1388 توسط انتشارات آزادوار منتشر شده است.